Το σύνδρομο υπέρχρησης (ή τραυματισμός από υπερβολική καταπόνηση) αναφέρεται σε μια κατάσταση που προκαλείται από επαναλαμβανόμενους μικροτραυματισμούς σε οστά, μύες, τένοντες ή συνδέσμους, χωρίς επαρκή χρόνο ανάρρωσης. Σε αντίθεση με τους οξείς τραυματισμούς, που προκύπτουν από ένα μεμονωμένο τραυματικό γεγονός, οι τραυματισμοί υπέρχρησης αναπτύσσονται σταδιακά με την πάροδο του χρόνου λόγω επαναλαμβανόμενης καταπόνησης.
Συχνά χαρακτηριστικά του συνδρόμου υπέρχρησης:
• Σταδιακή έναρξη πόνου (συχνά αγνοείται αρχικά)
• Απουσία συγκεκριμένου τραυματικού περιστατικού
• Επιδείνωση των συμπτωμάτων με τη συνεχιζόμενη δραστηριότητα
• Βελτίωση με την ανάπαυση, αλλά επανεμφάνιση με την επιστροφή στη δρα-στηριότητα
• Μπορεί να οδηγήσει σε χρόνια φλεγμονή, καταστροφή ιστών και ακόμη και κα-τάγματα κόπωσης
Παραδείγματα τραυματισμών υπέρχρησης:
• Τενοντοπάθειες (π.χ. τενοντοπάθεια Αχιλλείου,τενοντοπάθεια επιγονατιδικού)
• Κατάγματα κόπωσης (π.χ. κνημιαία, μεταταρσικά)
• Περιοστίτιδα κνήμης
• Αυχεναλγίας
• Οσφθικός πόνος
• Θυλακίτιδες
• Σύνδρομο κοιλιακών-προσαγωγών
• Ηβική οστείτιδα
Συχνές αιτίες:
• Ξαφνική αύξηση της έντασης, διάρκειας ή συχνότητας της προπόνησης
• Κακή τεχνική ή στάση σώματος
• Ανεπαρκής ανάπαυση ή ανάρρωση
• Ακατάλληλος εξοπλισμός (π.χ. φθαρμένα παπούτσια)
• Βιομηχανικές ανωμαλίες (π.χ. πλατυποδία, ανισορροπία μυών)