Ώμος
Οι παθήσεις του ώμου προκαλούν πόνο και περιορισμό κίνησης, επηρεάζοντας την καθημερινότητα και την αθλητική απόδοση. Η σωστή διάγνωση και η στοχευμένη αποκατάσταση είναι καθοριστικές για την πλήρη επάνοδο.
Κάκωση στροφικού πετάλου/Rotator cuff injuries
Το στροφικό πέταλο αποτελείται από μια ομάδα μυών και τενόντων που περιβάλλουν την άρθρωση του ώμου, βοηθώντας στη διατήρηση του βραχιονίου οστού στη άρθρωση του ώμου. Ένας τραυματισμός στο στροφικό πέταλο μπορεί να προκαλέσει έναν επίμονο πόνο στον ώμο, που συχνά επιδεινώνεται τη νύχτα.
Οι τραυματισμοί του στροφικού πετάλου είναι συχνοί και γίνονται πιο συχνοί με την . Μπορεί να εμφανιστούν νωρίτερα σε άτομα των οποίων η εργασία περιλαμβάνει επαναλαμβανόμενες κινήσεις πάνω από το κεφάλι, όπως οι αθλητές που κάνουν ρήψεις,οι αθλητές μπάσκετ και εργαζόμενους σε χειρωνακτικές εργασίες.
Οι περισσότεροι τραυματισμοί του στροφικού πετάλου προκύπτουν από τη σταδιακή φθορά των τενόντων με την πάροδο του χρόνου. Οι επαναλαμβανόμενες κινήσεις πάνω από το κεφάλι ή η παρατεταμένη άρση βαριών αντικειμένων μπορεί να καταπονήσουν ή να προκαλέσουν βλάβη στον τένοντα. Επιπλέον, ένας τραυματισμός στο στροφικό πέταλο μπορεί να συμβεί ξαφνικά λόγω πτώσεων ή ατυχημάτων.
Τα συμπτώματα ενός τραυματισμού στο στροφικό πέταλο μπορεί να περιλαμβάνουν:
• Έναν βαθύ, αμβλύ πόνο στον ώμο
• Διαταραχές ύπνου
• Δυσκολία στο να φτάσει κανείς πίσω από την πλάτη ή να χτενίσει τα μαλλιά του
• Αδυναμία στο χέρι
Σε ορισμένες περιπτώσεις, ένας τραυματισμός στο στροφικό πέταλο μπορεί να μην προκαλεί πόνο.
Η φυσικοθεραπεία και οι στοχευμένες θεραπευτικές ασκήσεις μπορούν να βοηθήσουν στη μείωση του πόνου και του οιδήματος, ενώ παράλληλα βελτιώνουν την ευλυγισία και ενδυναμώνουν τους μύες γύρω από την άρθρωση του ώμου.
Εξάρθρωση ώμου/shoulder dislocation
Η εξάρθρωση ώμου συμβαίνει όταν το βραχιόνιο οστό βγαίνει από την ωμοπλάτη. Ο ώμος είναι η πιο ευέλικτη άρθρωση του σώματος, γεγονός που την καθιστά πιο ευάλωτη σε εξαρθρώσεις.
Αν υποψιάζεστε ότι έχετε εξαρθρωμένο ώμο, ζητήστε άμεση ιατρική βοήθεια. Οι περισσότεροι άνθρωποι ανακτούν το πλήρης εύρος της κίνησης του ώμου τους μέσα σε λίγες εβδομάδες, αλλά μετά από ένα εξάρθρωση, ο ώμος μπορεί να είναι πιο επιρρεπής σε μελλοντικές εξαρθρώσεις.
Τα συμπτώματα της εξάρθρωσης ώμου περιλαμβάνουν:
• Ορατή παραμόρφωση
• Πρήξιμο
• Σοβαρός πόνος
• Αδυναμία κίνησης της άρθρωσης
Η εξάρθρωση ώμου μπορεί επίσης να προκαλέσει μουδιάσματα, αδυναμία ή τσιμπήματα κοντά στην τραυματισμένη περιοχή, όπως στον αυχένα ή κατά μήκος του βραχίονα. Οι σπασμοί στους μύες του ώμου μπορεί επίσης να εντείνουν τον πόνο.
Συνηθισμένες αιτίες για μια εξάρθρωση ώμου περιλαμβάνουν:
• Τραυματισμοί από αθλήματα: Οι εξαρθρώσεις ώμου είναι συχνές σε αθλήματα επαφής όπως το ποδόσφαιρο και το χόκεϊ, καθώς και σε αθλήματα που περιλαμβάνουν πτώσεις, όπως το σκι, η γυμναστική και το βόλεϊ.
• Τραυματισμοί που δεν σχετίζονται με αθλήματα: Ένα δυνατό χτύπημα, όπως μια σύγκρουση με το αυτοκίνητο.
• Πτώσεις: Η άβολη προσγείωση, όπως από μια σκάλα ή πτώση σε μια ανώμαλη επιφάνεια, μπορεί να προκαλέσει εξάρθρωση ώμου.
Εάν οι σύνδεσμοι, οι τένοντες ή τα νεύρα έχουν υποστεί σοβαρές βλάβες μετά από εξάρθρωση ώμου, μπορεί να απαιτηθεί χειρουργική αποκατάσταση.
Η φυσικοθεραπεία και η θεραπευτική άσκηση ανακουφίζουν τα συμπτώματα πόνου και την φλεγμονή, ενδυναμώνουν τους μυς γύρω από την άρθρωση και βοηθάει όχι μόνο στην αντιμετώπιση του τραυματισμού αλλά και στην πρόληψη μελλοντικών εξανθημάτων.
Παγωμένος ώμος / Frozen shoulder
Ο παγωμένος ώμος, γνωστός και ως συμφυτική θυλακίτιδα, χαρακτηρίζεται από δυσκαμψία και πόνο στην άρθρωση του ώμου. Τα συμπτώματα συνήθως ξεκινούν σταδιακά και επιδεινώνονται με την πάροδο του χρόνου, αλλά τείνουν να βελτιώνονται μέσα σε 1 έως 3 χρόνια.
Η ακινητοποίηση του ώμου για μεγάλο χρονικό διάστημα αυξάνει τον κίνδυνο εμφάνισης παγωμένου ώμου, συχνά μετά από χειρουργική επέμβαση ή κάταγμα στο χέρι.
Η θεραπεία περιλαμβάνει φυσικοθεραπεία, ασκήσεις εύρους κίνησης και, Θεραπευτική άσκηση. Σε σπάνιες περιπτώσεις, μπορεί να απαιτηθεί αρθροσκοπική χειρουργική επέμβαση για τη χαλάρωση του θύλακα και τη βελτίωση της κινητικότητας.
Συμπτώματα
Ο παγωμένος ώμος εξελίσσεται συνήθως σε τρία στάδια:
• Στάδιο ψύξης: Κάθε κίνηση του ώμου προκαλεί πόνο και το εύρος κίνησης περιορίζεται. Αυτό το στάδιο διαρκεί από 2 έως 9 μήνες.
• Στάδιο παγώματος: Ο πόνος μπορεί να μειωθεί, αλλά ο ώμος γίνεται πιο δύσκαμπτος, δυσκολεύοντας τη χρήση του. Αυτό το στάδιο διαρκεί από 4 έως 12 μήνες.
• Στάδιο απόψυξης: Το εύρος κίνησης του ώμου αρχίζει να βελτιώνεται. Το στάδιο αυτό μπορεί να διαρκέσει από 5 έως 24 μήνες.
Για ορισμένους ανθρώπους, ο πόνος μπορεί να ενταθεί κατά τη διάρκεια της νύχτας, επηρεάζοντας τον ύπνο.
Είναι σπάνιο ο παγωμένος ώμος να επανεμφανιστεί στον ίδιο ώμο. Ωστόσο, κάποιοι μπορεί να τον εμφανίσουν στον άλλο ώμο, συνήθως μέσα σε πέντε χρόνια.
Κακώσεις της ακρωμιοκλειδικής άρθρωσης / Acromioclavicular joint injuries
Η ακρωμιοκλειδική (AC) άρθρωση βρίσκεται στον ώμου και παίζει κρίσιμο ρόλο στη διατήρηση της σταθερότητας, της κίνησης και της δύναμης του ώμου. Υποστηρίζεται από έναν αρθρικό θύλακα και συνδέσμους, οι οποίοι, όταν υποστούν βλάβη, μπορεί να οδηγήσουν σε αστάθεια, πόνο και μειωμένη λειτουργία του ώμου. Αυτός ο τύπος τραυματισμού είναι γνωστός ως «διάστρεμμα» ή «κάκωση» της ακρωμιοκλειδικής άρθρωσης και συνήθως προκύπτει από ξαφνική πτώση πάνω στον ώμο. Επιπλέον, η ακρωμιοκλειδική άρθρωση είναι ένα κοινό σημείο εμφάνισης αρθρίτιδας, η οποία μπορεί να προκαλέσει πόνο λόγω σταδιακής φθοράς με την πάροδο του χρόνου. Αυτή η εκφυλιστική κατάσταση είναι ιδιαίτερα συχνή σε αθλητές άρσης βαρών και εργαζόμενους σε χειρωνακτικές εργασίες.
Συμπτώματα τραυματισμού ή αρθρίτιδας της ακρωμιοκλειδικής άρθρωσης:
• Πόνος στην κορυφή του ώμου, πάνω από την ακρωμιοκλειδική άρθρωση
• Ορατή προεξοχή
• Οίδημα (πρήξιμο)
• Δυσκαμψία του ώμου και μειωμένο εύρος κίνησης
• Πόνος κατά την ανύψωση του χεριού στο πλάι ή μπροστά από το σώμα
Αιτίες τραυματισμού της ακρωμιοκλειδικής άρθρωσης:
• Πτώση πάνω στον ώμο
• Ανύψωση βαριών αντικειμένων ή άρση βαρών
Αντίθετα, η αρθρίτιδα της ακρωμιοκλειδικής άρθρωσης αναπτύσσεται σταδιακά λόγω επαναλαμβανόμενης χρήσης και μακροχρόνιας καταπόνησης της άρθρωσης.